" De IN-SPIRED studie onderzoekt
of ademspiertraining
na een ziekenhuisopname voor een COPD opstoot
het aantal heropnames kan verminderen. "
Waarom deze studie?
Wereldwijd lijden bijna 400 miljoen mensen aan COPD. Deze ziekte heeft niet alleen grote gevolgen voor de kwaliteit van leven van de patiënt. Daarnaast is er een belangrijke maatschappelijke en economische impact.
​
Afhankelijk van de ziekte-ernst, hebben een redelijk groot deel van de patiënten frequente opstoten (exacerbaties). Deze gaan gepaard met een versnelde achteruitgang van de longfunctie, aanhoudende vermindering van de kwaliteit van leven en ontolereerbare kortademigheid.
Een hospitalisatie kan nodig zijn bij ernstige exacerbaties. Het eerste jaar na een ziekenhuisopname voor een COPD opstoot is er een aanzienlijk verhoogd risico op overlijden en is er bovendien 20-50% kans op een nieuwe ziekenhuisopname in de maanden nadien.
​
Internationale richtlijnen raden het volgen van respiratoire revalidatie aan bij patiënten met COPD en zeker na een hospitalisatie. Maar in de praktijk zien we dat minder dan 10% van de patiënten (op tijd) aan deze revalidatie zal starten. Dit om verschillende redenen:
-
een beperkte kennis over revalidatie bij zorgprofessionals
-
moeilijkheden voor de patiënt om frequent tot in een zorginstelling te geraken
-
fluctuaties in de klachten van de patiënt
-
wachtlijsten om te starten aan revalidatie
​​
Begeleide ademspiertraining kan een oplossing bieden voor deze drempels:
-
het is een vrij eenvoudige training
-
de training gebeurt thuis, de patiënt hoeft zich niet te verplaatsen
-
de training kan onmiddellijk in het ziekenhuis opgestart worden, zonder wachttijd
Effecten van ademspiertraining
Doordat het longweefsel van patiënten met COPD kapotgaat en zijn elasticiteit verliest, zet de borstkas uit en komen de ribben wat hoger te staan. Bij het uitademen vallen de luchtwegen hierdoor ook makkelijker toe, en blijft er meer lucht in de longen achter (dit noemt men hyperinflatie). De belangrijkste ademhalingsspier (diafragma genaamd) zit als een koepel onderaan de longen en hecht zich vast op de ribben. Het is door het samentrekken van deze spier dat wij kunnen inademen. Om dit optimaal te doen, moet het diafragma vanuit een rusthouding kunnen samentrekken. Bij COPD, onder andere door de hoogstand van de ribben, kan het diafragma niet vanuit die rusthouding vertrekken en is ze mogelijk verzwakt. Zo ontstaat er een onevenwicht tussen wat deze spier moet doen (belasting) en wat ze eigenlijk aankan (belastbaarheid). Dit draagt bij aan het kortademigheidsgevoel en een verminderde inspanningscapaciteit.
Ademspiertraining kan helpen om het onevenwicht tussen belasting en belastbaarheid te verbeteren. Bij mensen met stabiele COPD is reeds bewezen dat begeleide ademspiertraining verschillende voordelen heeft:
-
de kracht van de inademingsspieren verbeteren,
-
de conditie en inspanningscapaciteit vergroten,
-
de kwaliteit van leven verhogen,
-
de kortademigheid verminderen.
​
Echter weten we nog niet of begeleide ademspiertraining ook werkt of beter is dan respiratoire revalidatie bij mensen na een ernstige COPD opstoot waarvoor een ziekenhuisopname nodig is.
​
Daarom onderzoeken we met deze studie of de toevoeging van ademspiertraining met professionele begeleiding, bovenop de normale zorg, een bijkomend effect heeft. Zo willen we nagaan of deze toegevoegde training na een ernstige COPD opstoot misschien helpt om:
-
de kans op een nieuwe opname of overlijden te verkleinen
-
de klachten van kortademigheid te verminderen
-
de levenskwaliteit te verhogen
-
de inspanningscapaciteit te verbeteren
-
de ademhaling te versterken
​
